Байланыс:
+7(701) 612-18-27
С.Сейфуллин 5 үй,7
» » ЫҚЫЛАСЫНА БӨЛЕНЕ БЕР ХАЛҚЫҢНЫҢ («Арай» газеті, 4 шілде 2000 жыл).

ЫҚЫЛАСЫНА БӨЛЕНЕ БЕР ХАЛҚЫҢНЫҢ («Арай» газеті, 4 шілде 2000 жыл).

04 июль 2000, Вторник
621
0
Жазушы Дидахмет Әшімханұлы – 50 жаста! 
ЫҚЫЛАСЫНА БӨЛЕНЕ БЕР ХАЛҚЫҢНЫҢ 


Өр Алтайдағы Шыңғыстайдың топырағы қайтсе де құнарлы ғой. Осыдан ғасырға таяу уақыт бұрын осы араға мектеп салдырған Әпекем (Әбдікерім Ережеповты айтам) шынында да көреген, алысты болжай білетін адам болғанына енді көзіміз жетіп отыр. Өйткені, аудандағы басқа оқу орын­дарымен салыстырғанда бұл мектептен еліміздің, жеріміздің атағын алысқа жайған атақты адамдар көбірек шыққан. Қа­зақстан Республикасы Ғылым Академиясының мүше-кор­респонденті, көрнекті тіл маманы Сәрсен Аманжолов, генерал-майор Иван Дмитрьевич Копылов, көрнекті әде­биет сыншысы Баламер Сахариев, техника ғылымдарының докторы, көрнекті математик маман Төлеухан Бияров, геология-минерология ғылымдарының кандидаты Зейнолда Нұрбаев және басқаларды былай қойғанда, бертіндегі түлек­тері: марқұм Оралхан Бөкеев және Дидахмет Әшімханұлы, Әлібек Асқаров секілді жазушыларымыздың есімдері де елімізге кеңінен танымал болды. Жазушылардың соңғы үшеуі де академик Зейнолла Қабдоловтың университетте­гі курстас досы, тамаша әдебиетші-ұстаз Шыңғыстайдағы Жомартхан Нұрғазиннің шәкірттері еді. Жомартхан мұға­лімнен Шыңғыстай мектебінде өзім де үш жыл бойы дәріс алдым. Ол өз пәнінің білгірі болатын. Ілиястың «Құлагер», «Күйші» поэмаларын жатқа оқитын. Бір қызығы, кейіннен университетте Зейнолла Қабдолов жас жазушы Дидахмет 47 
Әшімханұлына ерекше назар аударып, оның алғашқы әң­гімесіне өз қолымен алғы сөз жазып, «Жұлдыз» журналына жариялатты. Дидахмет алғашқы күннен-ақ, Қалихан, Орал­хан ағаларымыздың назарына ілігіп, қамқорлығына бөлен­ді. Бүгінде Дидахмет қазақ әдебиетінің ел таныған көрнекті өкілдеріне айналған осы екі жазушының лайықты ізбасары болды. 
Дидахмет шығармашылық жұмысқа өте үлкен жауапкершілікпен қарайтын, аз жазса да, саз жазатын, әдеби тілге өте ұқыпты, шебер жазушы. «Әшімханов күнде болмаса да «күнара жарияланып, танылсақ, көрінсекті» көбірек күйттеген кей замандастарындай емес сирек, ара-тұра ғана көрі­неді. Анау-мынау жазып, нан тауып жүргендер тобынан ау­лақ келе жатқан, әдебиетті адамшылық парыз, киелі борыш санайтындар қатарында...» (Қ. Мәдібаева). 
Бір кезде өзі қызмет істеген «Қазақ әдебиеті» газеті атап көрсеткендей: «...алаулатпай-жалаулатпай, мен дауылмын, мен жауынмын» деп даңғазалатпай, кішіктікпен, «өмірдің дәл өзіндей қарапайым», қалыппен келген жазушы, әңгіме­нің шебері, стилист...». 
«...Д. Әшімханұлы – талғампаз, ізденгіш, кірпіяз жазу­шы... кейіпкерінің көңілі соншалықты нәзік, сезімі сон­шалықты таза. Дидахмет Әшімханұлын оқысаңыз бей-жай қала алмайсыз. Мен білетін Дидағаңның Өзі мен Сөзі үне­мі бір жерден табылады. Шығармаларын оқысам да, өзімен сырлассам да жаныма әркез шуақ тарайды. Жазушының жан жылуы» (Талаптан Ахметжан). 
Дидахметтің журналист ретіндегі еңбегі де бір төбе. 25 жыл – ширек ғасырдан астам газетте істеу де оңай шаруа емес. Шерхан Мұртаза айтқан: «Газет жұмысы – бір жағынан жазушының досы. Ел көресің, жер көресің, сан түрлі адам­дармен кездесесің. Шығармаға жем табылады. Газет бір жағынан жазушының жауы. Ойыңда жүрген, көкірегіңді кернеген дүниені алаңсыз отырып жаза алмайсың Ұдайы оттың ішінде жүресің». 
Дидекең Шығыс Қазақстан облыстық «Коммунизм туы» («Дидар») газетінде, республикалық «Қазақстан пионері», «Қазақ әдебиеті», «Заман-Қазақстан», «Түркістан», «Аста­на ақшамы» газеттерінде өзіндік қолтаңбасын қалдырған, қазірде еларалық «Түркістан» газетінің мазмұнды шығуына үлкен үлес қосып келе жатқан тәжірибелі журналист. Іскер басшы. 
Журналист, жазушы ретінде, азамат ретінде елің мен же­ріңнің қуанышы мен жамандығына әрдайым сергек қарап, елеңдеп, ой-пікір білдіріп отыратыны қуантады мені.Оның дәлелі, өткен жылдың соңында Астана қаласынан «Ағажай, Алтайдай жер қайда» атты жыр жинағы жарық көрді. Оған Катонқарағай ауданында туып-өскен ақындардың өлеңдері топтастырылған-ды. Мәдениетті қолдау жылында ауданның мәдени өмірінде болған осы оқиғаға өзіміздің облыстық «Дидар» газеті арқылы туу Алматыдан жып-жылы пікір біл­діруің азаматтық емей немене?.. 
Жақында мерейтойыңа орай баспасөз бетінде лебіз біл­дірген достарыңның бірі: «Ғұмырыңда бүгін бар, ертең жоқ баянсыз саясатқа еріп далақтамаған, қаламын жалпақше­шейлікке, әлдекімге жағып қалу үшін балақтамаған, не жаз­са да ақиқаттың қара орманынан қара үзіп кетпеген қалам­гер» деп өте орынды, әділ пікір айтты. 
Дидахмет айтады: «туған жерден алыстап кеткеніме отыз жылдай болған екен. Бірақ басқа жерге уық қадап, шаңырақ тіккеніммен, мен өзімді үнемі осы елде жүргендей сезінемін. Алтайға түбі бір оралатын сияқтымын. Менің пірім – Алтай. Сондықтан да болар, жүрегімде елге деген сағыныш маздап тұрады. Көктемде Алатаудың көк мұзының көбесі сөгіле бастаса, қашан елге барар екенбіз деп аңырап тұратынымыз бар». 
Туған жерге келген сапарың оң болсын. Жұртыңның ықыласы мен ұлтыңның алғысына бөлене бер, Дидахмет! 
Қайырды НАЗЫРБАЕВ («Арай» газеті, 4 шілде 2000 жыл).



Талқылау

Сондай-ақ оқыңыз:

Өмірбаян
03 июль 2019, Среда
Өмірбаян
Пікір қалдыру
Пікірлер (0)
Түсініктеме
Кликните на изображение чтобы обновить код, если он неразборчив
Қазақстан Республикасының Ұлттық мемлекеттік Кітап палатасы
"Ақпараттық-технологиялық орталығы "РМР" Қоғамдық қоры